Her oyunun bir çalışma kâğıdı olması gerekmez
Çocuk bir kutuyu ev, otobüs ya da dükkân olarak kullanabilir. Oyun sırasında hikâye kurar, nesneleri farklı biçimlerde dener ve bir soruna kendi çözümünü arar. Öğrenmeyi yalnızca ortaya çıkan ürünle ölçersek bu süreçlerin bir kısmını kaçırabiliriz.
Yetişkin nasıl eşlik edebilir?
Güvenli bir alan hazırlamak ve çocuğun neye yöneldiğini izlemek iyi bir başlangıçtır. Oyunun her adımını tarif etmek yerine davet edildiğinizde katılabilirsiniz. “Şimdi ne olacak?” gibi açık bir soru bazen oyunu genişletir; bazen de hiç soru sormadan yanında olmak daha uygundur. Çocuğun sürekli bir performans göstermesi gerekmez.
Basit malzemelerle bir senaryo
Büyük bir karton kutu ve güvenli boyama malzemelerini ortaya koyduğunuzu düşünün. Önceden “Bundan ev yapacağız” demek yerine ne yapmak istediğini sorun. Kutuyu farklı bir şeye dönüştürürse fikrini takip edin. Oyun bittiğinde nasıl toplamayı düşündüğünü konuşabilirsiniz. Kutunun güvenli olması ve yetişkinin ortamı gözetmesi önemini korur.
Küçük bir deneme
Bugün kısa bir oyun süresinde yönlendirmeyi azaltın. Çocuğun seçtiği rolü veya hikâyeyi takip edin; ortaya ürün çıkması şartını kaldırın.
Kaynak ve ileri okuma
Genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır; bireysel değerlendirme veya tedavi önerisi değildir.
← Tüm rehberlere dön